روش های گره زدن بند کفش

گره زدن بند کفش از آن مهارت‌هایی است که همه تصور می‌کنند کاملاً بلدند؛ تا زمانی که وسط خیابان، باشگاه یا مهمانی بند کفششان باز می‌شود و مجبور می‌شوند با حالتی شبیه عملیات خنثی‌سازی بمب، روی زمین خم شوند! واقعیت این است که انتخاب روش مناسب برای گره زدن بند کفش فقط به زیبایی مربوط نمی‌شود. یک گره اصولی می‌تواند کفش را بهتر روی پا نگه دارد، فشار را به‌طور یکنواخت توزیع کند و احتمال باز شدن بند هنگام راه رفتن یا دویدن را کاهش دهد.

مدل بستن بند باید با نوع کفش، فعالیت روزانه و حتی فرم پا هماهنگ باشد. برای مثال، گره مناسب کفش ورزشی با مدلی که برای کتانی روزمره یا کفش کودک استفاده می‌شود، یکسان نیست. در این راهنما، روش‌های کاربردی و جذاب بستن بند کفش را با زبانی ساده و کمی چاشنی شوخی بررسی می‌کنیم تا بند کفشتان دیگر برای خودش تصمیم نگیرد چه زمانی باز شود.

روش‌های ساده و کاربردی گره زدن بند کفش

ساده‌ترین روش گره زدن بند کفش همان مدلی است که دو سر بند را از روی یکدیگر عبور می‌دهید، یک گره اولیه می‌سازید و سپس با ایجاد دو حلقه، آن‌ها را به هم گره می‌زنید. این مدل برای استفاده روزمره، کفش‌های اسپرت، کتانی‌های شهری و بیشتر کفش‌های کودکان مناسب است. نکته مهم این است که طول دو سر بند پیش از ساخت حلقه‌ها تقریباً برابر باشد؛ در غیر این صورت، یک حلقه کوتاه و یک حلقه بلند خواهید داشت که بیشتر شبیه سبیل نامتقارن است تا گره کفش!

برای محکم‌تر شدن گره، حلقه‌ها را به طرفین بکشید، نه به سمت بالا. کشیدن گره به طرفین کمک می‌کند بند بهتر روی زبانه کفش قرار بگیرد و دیرتر باز شود. همچنین بند را بیش از اندازه سفت نکنید؛ زیرا فشار زیاد روی رویه پا می‌تواند در پیاده‌روی طولانی باعث ناراحتی، بی‌حسی یا ایجاد رد بند روی پا شود.

آموزش گره زدن بند کفش به روش کلاسیک

روش کلاسیک یکی از شناخته‌شده‌ترین مدل‌های گره زدن بند کفش است و تقریباً برای هر نوع کتانی کاربرد دارد. ابتدا دو سر بند را با طول یکسان در دست بگیرید. یک سر را از روی سر دیگر عبور دهید و از فضای ایجادشده رد کنید تا گره پایه شکل بگیرد. سپس با یکی از بندها یک حلقه بسازید. بند دوم را دور حلقه بپیچید و بخشی از آن را از فضای کوچک پشت حلقه عبور دهید. حالا دو حلقه را آرام و هم‌زمان به طرفین بکشید.

اگر گره به‌درستی بسته شده باشد، حلقه‌ها باید به شکل افقی روی کفش قرار بگیرند. اگر حلقه‌ها عمودی ایستادند، احتمالاً گره پایه را در جهت نامناسب بسته‌اید. گره افقی معمولاً پایدارتر است و ظاهر مرتب‌تری دارد. این روش برای کفش‌های روزمره، کفش مدرسه، کتانی زنانه و مردانه مناسب است و بدون نیاز به حرکات شعبده‌بازی، کفش را محکم نگه می‌دارد.

مدل‌های خاص و جذاب بستن بند کفش اسپرت

در کفش اسپرت، بند فقط وسیله‌ای برای نگه داشتن کفش روی پا نیست؛ گاهی نصف جذابیت ظاهری کفش به مدل بستن بند آن بستگی دارد. یکی از مدل‌های محبوب، بستن بند به شکل ضربدری است. در این روش، بندها به‌صورت متقاطع از سوراخ‌ها عبور می‌کنند و در بالای کفش گره می‌خورند. مدل خطی یا صاف نیز انتخابی مینیمال‌تر است که در آن بندها روی کفش به شکل خطوط افقی دیده می‌شوند. این مدل برای کتانی‌های ساده و استایل‌های شهری بسیار جذاب است.

مدل مشبک نیز ظاهر متفاوت‌تری ایجاد می‌کند و برای افرادی مناسب است که دوست دارند کفششان قبل از خودشان وارد جمع شود! هنگام انتخاب مدل خاص، فقط ظاهر را در نظر نگیرید. بند نباید روی پا فشار نامتعادل ایجاد کند. برای ورزش و پیاده‌روی طولانی، مدل ضربدری معمولاً بهتر از مدل‌های نمایشی، فشار را در سراسر کفش پخش می‌کند.

روش گره زدن بند کفش برای کودکان

برای آموزش گره زدن بند کفش به کودکان، بهتر است از روشی ساده، تصویری و قابل تکرار استفاده کنید. روش «دو گوش خرگوش» یکی از آسان‌ترین گزینه‌هاست. ابتدا کودک یک گره ساده ایجاد می‌کند. سپس از هر سر بند یک حلقه می‌سازد؛ این حلقه‌ها همان گوش‌های خرگوش هستند. بعد یکی از حلقه‌ها از روی حلقه دیگر عبور داده می‌شود و از فضای بین آن‌ها رد می‌شود.

در پایان، کودک دو گوش را به طرفین می‌کشد. بهتر است تمرین را با بندهای ضخیم و دو رنگ آغاز کنید تا کودک بتواند حرکت هر طرف را راحت‌تر دنبال کند. از بندهای بیش از اندازه بلند استفاده نکنید؛ زیرا حلقه‌های بزرگ ممکن است زیر پا قرار بگیرند. همچنین انتظار نداشته باشید کودک در همان تلاش اول به استاد بزرگ گره تبدیل شود. تمرین کوتاه، تشویق و بازی‌سازی بسیار مؤثرتر از تکرار جمله معروف «نه، باز هم اشتباه بستی!» خواهد بود.

همچنین برای دیدن بهترین محصولات ما با نازل ترین قیمت به صفحه اصلی یعنی مد لاین مراجعه کنید.

چگونه از باز شدن بند کفش جلوگیری کنیم؟

باز شدن مداوم بند کفش معمولاً به جنس بند، جهت گره یا میزان سفتی آن مربوط می‌شود. بندهای گرد و صیقلی بیشتر از بندهای تخت باز می‌شوند؛ زیرا اصطکاک کمتری دارند. برای جلوگیری از این مشکل، پس از بستن گره معمولی می‌توانید حلقه‌ها را یک بار دیگر روی هم گره بزنید تا گره دوبل ایجاد شود. این روش برای دویدن، بازی کودکان و فعالیت‌های پرتحرک بسیار مناسب است.

راه دیگر، استفاده از گره محکم مخصوص فعالیت ورزشی است که در آن بند دوم هنگام ساخت حلقه، دو بار دور حلقه اول پیچیده می‌شود. این پیچ اضافه اصطکاک بیشتری ایجاد می‌کند. البته گره را آن‌قدر سفت نکنید که هنگام باز کردن کفش مجبور شوید با قیچی وارد مذاکره شوید! بندهای فرسوده، بسیار بلند یا نامتناسب با سوراخ‌های کفش نیز بهتر است تعویض شوند. بررسی گره قبل از ورزش می‌تواند از زمین خوردن و آسیب‌های ناخوشایند جلوگیری کند.

انتخاب مدل گره بند کفش بر اساس نوع کفش

هر کفشی مدل گره مناسب خودش را دارد. برای کفش‌های رانینگ و ورزشی، گره باید محکم باشد و پاشنه را در جای خود نگه دارد. در این کفش‌ها می‌توان از آخرین سوراخ‌های نزدیک مچ برای ایجاد قفل بند استفاده کرد. در کتانی‌های روزمره، گره کلاسیک یا مدل صاف انتخاب مناسبی است؛ زیرا هم راحت است و هم ظاهر مرتبی دارد.

برای کفش کودکان، مدل دو حلقه‌ای ساده یا بندهای کشی می‌تواند کاربردی‌تر باشد. صندل‌ها و کفش‌هایی که بند بلند دارند، بهتر است با گره‌ای بسته شوند که روی پوست فشار ایجاد نکند. در کفش‌های ساق‌دار نیز بندها باید از پایین به بالا با فشار متعادل بسته شوند. سفت کردن بیش از اندازه قسمت بالایی می‌تواند حرکت مچ را محدود کند. مدل گره زدن بند کفش زمانی مناسب است که کفش روی پا ثابت بماند، انگشتان فضای کافی داشته باشند و بعد از چند دقیقه احساس نکنید پایتان داخل دستگاه پرس صنعتی قرار گرفته است.

اشتباهات رایج هنگام گره زدن بند کفش

یکی از اشتباهات رایج، بستن بندها با فشار بسیار زیاد است. این کار ممکن است گردش خون را مختل کند یا باعث درد روی پا شود. اشتباه دیگر، نامساوی بودن طول دو سر بند است که گره را نامتعادل و باز شدن آن را آسان‌تر می‌کند. بعضی افراد گره را به شکل عمودی می‌بندند؛ این نوع گره معمولاً پایداری کمتری نسبت به گره افقی دارد. استفاده از بند نامناسب نیز مشکل‌ساز است. بند بسیار کوتاه به‌سختی گره می‌خورد و بند بسیار بلند ممکن است زیر کفش قرار بگیرد.

نادیده گرفتن نوع فعالیت هم اشتباه مهمی است. گره مناسب قدم زدن آرام، لزوماً برای دویدن یا تمرین ورزشی مناسب نیست. همچنین بهتر است گره مستقیماً روی زبانه کفش قرار بگیرد تا فشار به شکل متعادل پخش شود. در نهایت، گره خوب باید محکم، قابل باز شدن و راحت باشد؛ نه آن‌قدر شل که فرار کند و نه آن‌قدر محکم که به بخشی دائمی از کفش تبدیل شود.